Σάββατο, 30 Απριλίου 2011

Κρίση, κρίση και επιστροφή...στη φύση

Κρίση, κρίση και επιστροφή...στη φύση


Χιλιάδες νέοι επενδύουν επαγγελματικά σε καλλιέργειες και κτηνοτροφία



Η μεγάλη πορεία των νέων που εγκαταλείπουν τα αστικά κέντρα και επιστρέφουν πίσω στην επαρχία και τις αγροτικές καλλιέργειες, γνωρίζει πλέον μαζικές διαστάσεις, καθώς η ανεργία, η διαβίωση ανάμεσα στο τσιμέντο και η ακρίβεια, δεν τους αφήνον πολλά περιθώρια.

Η «άφιξή» τους είχε αρχικά τον χαρακτήρα μεμονωμένου φαινομένου, αλλά στη συνέχεια αιφνιδίασε ευχάριστα ακόμη κι αυτούς τους υπέρμαχους της επιστροφής στο χωριό.

Άφησαν γραφεία, εταιρείες και επιχειρήσεις, παραιτήθηκαν από τις θέσεις τους και με μόνα εφόδια μεταπτυχιακούς τίτλους και το internet, στράφηκαν σε παραδοσιακές καλλιέργειες και ασχολίες.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα της Realnews, οι πρώτες ενδείξεις για εσωτερική μετανάστευση εμφανίστηκαν το 2008, ενώ το 2009 η τάση ήταν συνεχώς ανοδική. Μάλιστα το 2010 καταγράφηκε εντυπωσιακή αύξηση της τάξεως του 8%, που σημαίνει πως 60.000 νέοι εντάχθηκαν στο αγροτικό επάγγελμα, ενώ οι πρώτες εκτιμήσεις του 2011, κάνουν λόγο για αύξηση που μπορεί να ξεπεράσει και το 10%.

Έτσι ο αγροτικός τομέας είναι σχεδόν ο μοναδικός που εμφανίζει αύξηση της απασχόλησης τα τελευταία δύο χρόνια.

Ο Έλληνας ξέχασε τι θα πει Έλληνας…


Ένας Έλληνας δεν κάθεται να ασχολείται με τα τελευταία κουτσουμπολιά που προβάλλονται όλη μέρα στην τηλεόραση. Ο Έλληνας ξέρει από που ήρθε και τι πρέπει να αφήσει κληρονομιά στα παιδιά και στα εγγόνια του. Οι Έλληνες κοιτάνε να στηρίξουν τον διπλανό τους γιατί, ως σκεπτόμενα όντα, καταλαβαίνουν ότι βοηθώντας τον άλλον θα ανεβούν και αυτοί, είτε οικονομικά, είτε κοινωνικά. Το κακό με τον Έλληνα σήμερα είναι ότι όλα αυτά τα χαρακτηριστικά τα έχει ξεχάσει, είναι θαμμένα κάπου σε κάποιο βιβλίο, σε κάποια φωτογραφία, αλλά ποτέ σε ένα σώμα.

Το σχέδιο εξόντωσης του Έλληνα ήταν καλά μελετημένο εδώ και καμιά σαρανταριά χρόνια, και δεν μιλάω για το πως αγκυροβόλησε το χρέος στα λιμάνια μας γιατί αυτό το έχουν χιλιό-αναλύσει άλλοι τον τελευταίο χρόνο. Το σχέδιο εξόντωσης χτύπησε τα πιο πολύτιμα πετράδια του Ελληνισμού: την ιστορία, την θρησκεία, την νοημοσύνη, τον πατριωτισμό, το φιλότιμο.

Στο όνομα της παγκοσμιοποίησης, ξαναγράφτηκαν βιβλία ιστορίας, σβήστηκαν καυστικά σημεία, παραλήφτηκαν επίμαχες σφαγές, παραμερίστηκαν συγκεκριμένες έχθρες. Στην ουσία, οτιδήποτε προωθεί μια εθνική ταυτότητα ενάντια σε κατακτητές η μια ορθή αντιδραστικότητα είναι ταμπού γιατί κάποια μέρα θα πρέπει να δεχτούμε όλους, και ας μας πάρουν τα δικά μας αγαθά που θα’πρεπε να εκμεταλλεύονταν οι δικοί μας.

Στο όνομα της ανεκτικότητας, μας κάνανε να βλέπουμε οτιδήποτε πνευματικό και εκκλησιαστικό στενόμυαλο, προκατειλημμένο, ντεμοντέ . Στρέψαμε τα πρόσωπα μας μακριά από τα ήθη και έφυγαν και τα έθιμα μαζί. Αδειάσαμε από συνείδηση . Με την εξαφάνιση των πιο βασικών αρετών, έφθινε και η οικογένεια, η συντροφικότητα, η εκτίμηση για τον πλησίον μας.

Στο όνομα της καλοπέρασης, άνοιξαν τα ιδιωτικά κανάλια και γέμισε η καθημερινότητα κατά ενενήντα τα εκατό με αηδίες, η ενημέρωση ομογενοποιήθηκε και ο κόσμος έπεσε σε λήθαργο, υπνωτίστηκε με υπέρλαμπρες παραγωγές όπου παρέλαυναν — ακόμα και σήμερα — ξετσίπωτες χαμηλής νοημοσύνης αλλά απείρου κάλλους.

Μας πήραν την αγάπη για τον τόπο αυτό. Αγαπήσαμε τα ξενόφερτα γιατί τα δικά μας ήταν παρακατιανά. Η γλώσσα μας με τα υπέροχα γράμματα της έχει καταντήσει να γράφεται το θήτα με το νούμερο οκτώ. Τα γλυπτά μας ανήκουν σε ξένο μουσείο. Παραμελήσαμε τη χώρα μας και τώρα αισθανόμαστε αηδία για αυτό που κατήντησε.

Δεν μας έμεινε τίποτα παρά το φιλότιμο, από τις λίγες λέξεις παγκοσμίως που δεν μπορούν να μεταφραστούν εύκολα καθώς την έννοια αυτή δεν την έχουν άλλοι λαοί. Αλλά και αυτή την τσεκούρωσαν για να μην μείνει τίποτα από την Ελληνοσύνη του Έλληνα.

Δεν ξέρω τι θα απογίνουμε. Το μόνο που ξέρω είναι ότι πέρασαν πολλά χρόνια για να καταστραφεί ο Ελληνισμός και η εξόντωση έγινε σε διάφορα επίπεδα, μελετημένα με ακρίβεια. Δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει το ότι σήμερα ο Έλληνας δεν σηκώνει κεφάλι. Είναι άμυαλος, ανώριμος, χωρίς άποψη, θέληση και αποφασιστικότητα αφού χρόνια πλύσης εγκεφάλου τον έπεισαν ότι αυτό είναι. Μας κατήντησαν να καθόμαστε όλη μέρα σε ένα καναπέ.

Η αλήθεια είναι πως ο Έλληνας δεν θα σηκώσει κεφάλι παρά μόνο αν πεινάσει. Αλλιώς θα χρειαστούν άλλα σαράντα χρόνια για να ξανά προσδιορίσει τι είναι, τι είχε, τι μπορεί να ξανάχει, και σαν μικρό παιδί να μάθει ξανά να σκέφτεται, να μιλάει, να αγαπάει το σπίτι του, να αγαπάει τον εαυτό του, και να σκέφτεται για τό μέλλον των παιδιών του..

newsit