Κυριακή, 20 Μαρτίου 2011

Μια εικόνα χίλιες λέξεις...



20 Μαρτίου 2011 


Ολυμπιακός-ΑΕΚ: Σ-έξι (6-0)




Οι "ερυθρόλευκοι" που άνοιξαν νωρίς-νωρίς το σκορ κυνήγησαν τη μεγάλη σε έκταση νίκη ως το φινάλε (ισοφάρισαν μάλιστα το σχετικό ρεκόρ του 1981 ανήμερα της τραγωδίας της Θύρας 7) και το πέτυχαν προκαλώντας... ντελίριο στους οπαδούς τους.

Ο Τζεμπούρ, που έκανε και το 1-0 απέναντι στην πρώην ομάδα του,  πέτυχε δύο τέρματα, ενώ σκόραραν ακόμη οι Μέλμπεργκ, Μιραλάς, Φουστέρ και Χολέμπας.
Γήπεδο: "Γεώργιος Καραϊσκάκης"
Διαιτητής: Β. Παμπορίδης (Κιλκίς)
Βοηθοί: Χ. Ακριβός (Αθηνών), Γ. Πάνου (Αιτωλοακαρνανίας)
Τέταρτος: Α. Αμπάρκιολης (Αθηνών)

Κίτρινες: Ιμπαγάσα, Τζιμπούρ, Χολέμπας, Ριέρας (Ολυμπιακός)

Κόκκινες:

Γκολ: 2' Τζιμπούρ, 6' Μέλμπεργκ, 20' Φουστέρ, 61' Τζιμπούρ, 68' Μιραλάς, 71' Χολέμπας

Οι συνθέσεις των ομάδων

Ολυμπιακός (Ερνέστο Βαλβέρδε): Πάρντο, Μανιάτης, Μέλμπεργκ, Α. Παπαδόπουλος, Χολέμπας, Μοδέστο, Ιμπαγάσα, Μιραλάς, Ριέρα, Φουστέρ, Τζιμπούρ.

ΑΕΚ (Μανόλο Χιμένεθ): Σάχα, Καφές, Νασούτι, Μανωλάς, Ματέος, Γκερέιρο, Μίτσελ, Λαγός, Ντιόπ, Σκόκο, Μπαχά.

Τα πλάνα των προπονητών

Ο Ερνέστο Βαλβέρδε είχε την τύχη να μην αντιμετωπίζει προβλήματα απουσιών εκτός απ' αυτό του Βασίλη Τοροσίδη που ήταν τιμωρημένος. Την "ερυθρόλευκη" εστία υπερασπίστηκε ο Πάρντο, σέντερ μπακ ήταν οι Μέλμπεργκ και Αβραάμ Παπαδόπουλος, αριστερά ο Χολέμπας και δεξιά ο Μανιάτης. Στα χαφ ο Μοδέστο ήταν μαζί με τον Ιμπαγάσα, στα άκρα ήταν οι Ριέρα και Μιραλάς που επέστρεψαν από τιμωρία, στην κορυφή της επίθεσης ήταν ο Τζιμπούρ και λίγο πιο πίσω ο Φουστέρ.

Από την άλλη πλευρά, ο Μανόλο Χιμένεθ, δεν είχε στην διάθεσή του δύο σημαντικούς παίκτες, τον Δέλλα και τον Μπλάνκο. Κατά τ' άλλα, κάτω από τα δοκάρια της ΑΕΚ ήταν ο Σαχά, στο κέντρο της άμυνας ήταν οι Ματέος και Νασούτι, δεξιά ο Μανωλάς και αριστερά ο Λαγός. Στο κέντρο ήταν οι Καφές, Ντιόπ, Γκερέιρο και Μίτσελ, ενώ στην επίθεση οι Σκόκο και Μπαχά.

Με την δύναμη του κόσμου του που σχεδόν γέμισε το "Γεώργιος Καραϊσκάκης", ο Ολυμπιακός μπήκε δυνατά και ήταν αποφασισμένος να "καθαρίσει" από νωρίς την υπόθεση νίκη, η οποία του χάριζε το 38ο πρωτάθλημα της ιστορίας του. Οι Πειραιώτες έμοιαζαν αφιονισμένοι και σε συνδυασμό με την χαλαρότητα, που είχαν οι παίκτες του Χιμένεθ, δεν άργησαν να δείξουν τις άγριες διαθέσεις τους και να ανοίξουν το σκορ.

"Ερυθρόλευκο" πάρτι και στο 6' (2-0)

Οι "ερυθρόλευκοι" ήταν ασταμάτητοι και στο 2ο μόλις λεπτό ήταν μπροστά στο σκορ. Ο Ριέρα κέρδισε το κόρνερ, ο Ιμπαγάσα το εκτέλεσε, ο Μοδέστο έκανε την κεφαλιά πάσα και ο Τζιμπούρ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα της πρώην ομάδας του με το κεφάλι. Ο Γαλλοαλγερινός επιθετικός δεν πανηγύρισε το τέρμα, σεβόμενος τα χρόνια που πέρασε στο "κιτρινόμαυρο" στρατόπεδο, δεν τον ακολούθησαν όμως οι συμπαίκτες του και οι φίλαθλοι, που έβαλαν... φωτιά στο "Γεώργιος Καραϊσκάκης".

 

Κι αν νομίζετε πως οι γηπεδούχοι σταμάτησαν εκεί, κάνετε μεγάλο λάθος, αφού πριν καλά-καλά συμπληρωθεί το 6ο λεπτό της αναμέτρησης, είχαν προβάδισμα δύο γκολ. Αυτή την φορά εκτελεστής ήταν ο Όλοφ Μέλμπεργκ, που με ωραία προβολή έπειτα από νέο στημένο του Ιμπαγάσα, έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και τους οπαδούς του Ολυμπιακού στον έβδομο ουρανό. Το "ερυθρόλευκο" πάρτι μόλις είχε αρχίσει...

Οι παίκτες του Μανόλο Χιμένεθ έδειχναν ανίκανοι να αντιδράσουν και τα λάθη τους ήταν αμέτρητα και άκρως επικίνδυνα. Ένα σουτ του Μπαχά στο 11' δεν απείλησε τον Πάρντο, σε αντίθεση με τις ευκαιρίες που είχαν οι παίκτες του Ερνέστο Βαλβέρδε. Οι "κιτρινόμαυροι" ήταν σε πλήρη σύγχηση και τρανό παράδειγμα ήταν μια φάση στο 14' όπου ο Νασούτι πήγε να συγκρουστεί με τον Σάχα, αλλά και μια άλλη που ο Σάχα έδιωξε λανθασμένα στο 16' και ο Ριέρα παραλίγο να το εκμεταλλευτεί. Νωρίτερα (στο 15'), ο Μέλμπεργκ είχε την ευκαιρία να διπλασιάσει τα προσωπικά του τέρματα, όμως η κεφαλιά του πέρασε άουτ.

Η αφόρητη πίεση των γηπεδούχων συνεχίστηκε και μέσα σε δύο λεπτά (17'-18') δημιούργησαν ισάριθμες φάσεις. Στη μια ο Μιραλάς έκανε εξαιρετική ατομική προσπάθεια μπαίνοντας στην μεγάλη περιοχή αλλά το γύρισμά του κατέληξε στον Σάχα, ενώ στην άλλη το σουτ του Βέλγου δεν είχε ευτυχή κατάληξη.

Τρίτωσε το καλό-κακό πριν το 20ο λεπτο (3-0).



Οι φιλοξενούμενοι πάντως δεν το... γλίτωσαν το 3ο γκολ, αφού λίγο πριν συμπληρωθεί το 20ο λεπτό του αγώνα οι Πειραιώτες ήταν μπροστά με το εμφατικό 3-0. Ο Τζιμπούρ έβγαλε ψηλοκρεμαστή ασίστ για τον Φουστέρ, εκείνος προσπάθησε να την τσιμπήσει και η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα του Σάχα για τρίτη φορά. Οι "κιτρινόμαυροι" ήταν στην κυριολεξία εκτός αγώνα και απ' ότι φάνηκε δεν κατάλαβαν την σημασία ενός τέτοιου αγώνα, ενώ από την άλλη πλευρά οι Πειραιώτες έμοιαζαν ασταμάτητοι.

Παρόλα αυτά, από το 30 και έπειτα, ο ρυθμός του αγώνα έπεσε κι αυτό λόγω των ποδοσφαιριστών του Ερνέστο Βαλβέρδε, που πάτησαν φρένο και έβαλαν τέλος στην ξέφρενη αντεπίθεση που ξεκίνησαν από το πρώτο σφύριγμα του Βασίλη Παμπορίδη στον αγώνα. Την... παύση των "ερυθρολεύκων" προσπάθησαν να την εκμεταλλευτούν οι φιλοξενούμενοι, αλλά μάταια... Στο 34' ο Καφές έστειλε την μπάλα στα δίχτυα του Πάρντο, όμως ο διαιτητής της αναμέτρησης είχε σταματήσει πολύ πριν το ματς, καθώς καταλόγισε φάουλ του Ντιόπ στον Αβραάμ Παπαδόπουλο, σε μια διεκδίκηση κεφαλιάς εντός περιοχής.

Στο επόμενο λεπτό, η άμυνα του Ολυμπιακού πιάστηκε στον ύπνο, όμως ο Πάρντο βγήκε σωστά και στα όρια της μεγάλης περιοχής έδιωξε την μπάλα με το κεφάλι προ του Μπαχά, με αποτέλεσμα η ευκαιρία να περάσει ανεκμετάλλευτει για την ΑΕΚ. Αυτή ήταν η τελευταία σημαντική φάση για το πρώτο μέρος, που ήταν ένας "ερυθρόλευκος" μονόλογος και αυτό το μαρτυρά το 3-0.

Τα πράγματα δεν άλλαξαν στην επανάληψη, αφού τα πρώτα λεπτά θύμιζαν κατά πολύ, τα τελευταία του πρώτου ημιχρόνου. Οι Πειραιώτες είχαν ρίξει την απόδοσή τους "ροκανίζοντας" τον χρόνο, οι "κιτρινόμαυροι" είχαν ηρεμήσει κάπως από την ασφυκτική πίεση των αντιπάλων τους, όμως έδειχναν ανίκανοι να απειλήσουν και στην ουσία να ξαναμπούν στο παιχνίδι. Κάπως έτσι πέρασαν τα πρώτα δέκα λεπτα του δευτέρου ημιχρόνου, δίχως να δούμε ευκαιρίες μπροστά από τις δύο εστίες.

Ο πρώην (Τζιμπούρ) χτυπά πάντα δύο φορές (4-0)

Στο 50'οι "ερυθρόλευκοι" έσπασαν το ρόδι για το δεύτερο ημίχρονο, δημιουργώντας μια καλή φάση για να σκοράρουν, όμως η κεφαλιά του Χοσέ Χολέμπας κατέληξε άουτ. Ο Τζιμπούρ βέβαια δεν ήταν το ίδιο άστοχος στο 62', όταν με ωραία ντρίμπλα απέφυγε τον Μανωλά και με εκπληκτικό σουτ έστειλε την μπάλα της πρώην ομάδας του για δεύτερη φορά. Το σκορ ήταν πλέον 4-0 και οι "ερυθρόλευκοι" ζούσαν ένα όνειρο.

Το τέρμα του Γαλλοαλγερινού ήταν η αρχή του τέλους για την ομάδα του Μανόλο Χιμένεθ, που είχε παραδοθεί άνευ όρων και απλά παρακολουθούσε τον Ολυμπιακό να κάνει πάρτι και να σκοράρει με κάθε τρόπο. Με την τραγική εμφάνιση των "κιτρινόμαυρων" και τον ασταμάτητο ρυθμό των γηπεδούχων, ήταν δεδομένο πως το σκορ θα αυξανόταν κι άλλο, όπως και συνέβη.

Σ-έξι Ολυμπιακός (6-0)

 

Πέντε λεπτά μετά το γκολ του Τζιμπούρ (67'), την σκυτάλη πήρε ο Κέβιν Μιραλάς, που με ωραίο σόλο και εξαιρετικό πλασέ νίκησε τον Σάχα και έγραψε το βαρύ 5-0.  Η σημερινή νύχτα ήταν μαρτυρική και μαύρη σελίδα στην ιστορία της ΑΕΚ που διασυρόταν και μια απίστευτη γιορτή για τον Ολυμπιακό, που κατέκτησε το πρωτάθλημα με τον πιο εμφατικό τρόπο.

Και τα δυσάρεστα δεν σταμάτησαν εκεί για τους παίκτες του Μανόλο Χιμένεθ, που δεν σεβάστηκαν την φανέλα που φορούσαν και ήταν θύματα ενός "ερυθρόλευκου" βασανιστηρίου δίχως προηγούμενο. Στο 7ο λεπτό, ο Χοσέ Χολέμπας με ωραίο διαγώνιο σουτ εντός περιοχής, πέτυχε το πρώτο του γκολ με την φανέλα του Ολυμπιακού και ανέβασε τον δείκτη του σκορ στο 6-0. Ένας εφιάλτης δίχως τέλος για τους "κιτρινόμαυρους" και μια γιορτή για τους γηπεδούχους, που ούτε ο πιο αισιόδοξος οπαδός δεν θα την ονειρευόταν.

Τα υπόλοιπα λεπτά ήταν διαδικαστικού χαρακτήρα. Οι "ερυθρόλευκοι" ήταν πιο χαλαροί, οι παίκτες της ΑΕΚ προσπαθούσαν να καταλάβουν τι τους έχει συμβεί και σε καμία περίπτωση δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι για να το ξεπέρασουν. Κάποιες καλές στιγμές, όπως αυτή του Ντιόπ στο 89' δεν είχαν ευτυχή κατάληξη και η Ένωση δεν πέτυχε ούτε καν το γκολ της τιμής. Μια τεράστια νίκη για τους Πειραιώτες που κατέκτησαν το 38ο πρωτάθλημα της ιστορίας τους, με τον πλέον εμφατικό τρόπο.
sport24

Αισιοδοξία και ευτυχία χαρίζουν χρόνια στη ζωή




Οι άνθρωποι που είναι ευτυχισμένοι και αισιόδοξοι για τη ζωή ζουν περισσότερο, αναφέρουν αμερικανοί επιστήμονες οι οποίοι επανεξέτασαν τα στοιχεία 160 προγενέστερων μελετών.
Η συσχέτιση μεταξύ θετικής στάσης και ευτυχίας με την μακροζωία που κατέδειξαν τα στοιχεία είναι πιο ισχυρή απ’ ό,τι η συσχέτιση της παχυσαρκίας με την μείωση του προσδόκιμου ζωής εξαιτίας των σοβαρών προβλημάτων υγείας που την συνοδεύουν.
Επιπλέον, η νέα μελέτη αποδεικνύει ότι όντως όσοι βλέπουν το ποτήρι της ζωής μισογεμάτο και όχι μισοάδειο, ωφελούν σημαντικά την υγεία τους.
Οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόι που πραγματοποίησαν τη μελέτη αναφέρουν ότι το όφελος της αισιοδοξίας και της ευτυχίας στην υγεία πηγάζει από την μείωση των ορμονών του στρες στον οργανισμό και την ενίσχυση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος.
Ένα άλλο όφελος είναι η ταχύτερη ανάρρωση από την σωματική καταπόνηση, γράφουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Εφηρμοσμένη Ψυχολογία: Υγεία & Ευεξία» (APHW).
Η μελέτη έδειξε επίσης ότι άγχος, κατάθλιψη και απαισιοδοξία σχετίζονται με υψηλότερα ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας. Αυξημένο κίνδυνο, πάντως, διατρέχουν και όσοι νιώθουν έντονο θυμό ή ζουν σε ιδιαίτερα στρεσογόνο περιβάλλον.
«Έπαθα σχεδόν σοκ, και σίγουρα εξεπλάγην, όταν είδα την συνέπεια των στοιχείων», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητές δρ Έντ Ντίνερ, καθηγητής Ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο. «Το γενικό συμπέρασμα για κάθε είδος μελέτης που αξιολογήσαμε είναι ότι η υποκειμενική ευεξία – δηλαδή το να νιώθει κανείς θετικά για τη ζωή του και όχι στρεσαρισμένος ούτε καταθλιπτικός – συμβάλλει τόσο στην διατήρηση της υγείας όσο και στην μακροζωία».
Ο καθηγητής Ντίνερ πρόσθεσε πως «ίσως είναι καιρός να προστεθεί η συμβουλή “να είστε χαρούμενοι και να αποφεύγετε τον χρόνιο θυμό και την κατάθλιψη” στην λίστα με τις συνήθειες του τρόπου ζωής που μας χαρίζουν πολλά και καλά χρόνια ζωής, δίπλα στην αποφυγή της παχυσαρκίας, του καπνίσματος, της καθιστικής ζωής και της ανθυγιεινής διατροφής».
Οι μελέτες που αξιολογήθηκαν εκ νέου είχαν διεξαχθεί και σε ανθρώπους και σε ζώα. Μία από αυτές λ.χ. είχε επιστρατεύσει 5.000 φοιτητές τους οποίους παρακολούθησαν οι ερευνητές επί 40 χρόνια – χρονικό διάστημα κατά το οποίο διαπίστωσαν ότι οι απαισιόδοξοι πέθαιναν νεώτεροι.

Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα

Είναι το Facebook καταστρεπτικό για τις ανθρώπινες σχέσεις;


Είναι το Facebook καταστρεπτικό για τις ανθρώπινες σχέσεις; Αυτό ισχυρίζεται κορυφαία κοινωνιολόγος στις ΗΠΑ, ενώνοντας τη φωνή της με πλειάδα ειδικών που λένε ότι τα sites κοινωνικής δικτύωσης δεν συνδέουν τους ανθρώπους – αντιθέτως, τους απομονώνουν από την πραγματικότητα προκαλώντας κάτι σαν σύγχρονη τρέλα στον ψυχισμό τους.
wired
Οι φρενήρεις ρυθμοί με τους οποίους επικοινωνούμε online μέσω του Τwitter, του Facebook και των γραπτών μηνυμάτων «οδηγούν σε μία ψυχοπαθολογική συμπεριφορά» , γράφει στο νέο της βιβλίο «Alone Together: Why We Expect More from Technology and Less from Each Other» η Sherry Turkle, καθηγήτρια στο ΜΙΤ, η οποία πρωτοστατεί στην επίθεση κατά των νέων μορφών επικοινωνίας.
Την περασμένη εβδομάδα εμφανίστηκε στο δημοφιλές τηλεοπτικό σόου του κωμικού Στίβεν Κόλμπερτ, όπου είπε ότι έχει πάει σε κηδείες όπου οι πενθούντες συγγενείς ελέγχουν κάθε δύο λεπτά το iΡhone τους.
Η θέση της δρος Turkle είναι απλή: η τεχνολογία απειλεί να κυριαρχήσει επί της ζωής μας και να μας απομονώσει από την επαφή με τους άλλους ανθρώπους. Δημιουργώντας μας την ψευδαίσθηση ότι μας επιτρέπει να επικοινωνούμε καλύτερα, μας κάνει να ζούμε σε μία κυβερνο-πραγματικότητα πολύ κατώτερη, και συχνά πιο σκληρή, από τον πραγματικό κόσμο.
Κλασικό παράδειγμα θεωρείται η περίπτωση της άτυχης Σιμόν Μπακ. Είχε 1.048 «φίλους» στο Facebook, όταν όμως ανακοίνωσε ότι θα αυτοκτονήσει δεν βρέθηκε κανένας να την αποτρέψει, και ούτε ένας δεν προσπάθησε να τη σώσει, κάτι που δεν θα μπορούσε να συμβεί τόσο εύκολα στην πραγματική ζωή. Η επίθεση εναντίον των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχει γίνει μόδα στις ΗΠΑ.
Ένα άλλο μπεστ σέλερ, του Nicholas Carr’, που κυκλοφόρησε πρόσφατα με τον τίτλο «Στα ρηχά: Να τι κάνει το Ιnternet στο μυαλό μας», υποστηρίζει ότι το βασικό ανθρώπινο ένστικτο για αναζήτηση νέων πληροφοριών και κοινωνική δικτύωση μας έχει εθίσει στο «εύκολο αλλά ρηχό» ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.
Πολλοί υπάλληλοι γραφείου ελέγχουν τα e-mail τους ως και 30 φορές την ώρα. «Έχουμε γίνει σαν τα ποντίκια σε εργαστήριο υψηλής τεχνολογίας, σαν πειραματόζωα που πατάμε άσκοπα μοχλούς με την ελπίδα ότι θα κερδίσουμε κάποια ψίχουλα κοινωνικής ή διανοητικής τροφής. Αυτό που κάνει ακόμη πιο ακαταμάχητα τα ψηφιακά μηνύματα είναι η αβεβαιότητα. Υπάρχει πάντα η πιθανότητα ότι κάποιο σημαντικό e-mail περιμένει να το ανοίξουμε, παρ΄ ότι ξέρουμε πως τα περισσότερα μηνύματα που έρχονται online είναι ασήμαντα» γράφει ο Nicholas Carr’.
Βήμα


ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, ΗΘΙΚΑ ΝΙΚΟΜΑΧΕΙΑ ( ΣΤΑΓΕΙΡΑ 384 -322 π.χ)

Μτφρ. Β. Μοσκόβης. 1993. Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια. Ι–ΙΙ. Αθήνα: Νομική Βιβλιοθήκη.






Επειδή τα είδη της φιλίας είναι διαφορετικά κατά το είδος, κι οι συμπάθειες κι οι φιλίες μας επίσης είναι διαφορετικές. Υπάρχουν τρία είδη φιλίας ισάριθμα με τις ιδιότητες των πραγμάτων που είναι αξιαγάπητα. Στο καθένα απ' αυτά υπάρχει αμοιβαιότητα, που δεν διαφεύγει την προσοχή μας. Όσοι, λοιπόν, αγαπούν ο ένας τον άλλο ποθούν το αγαθό ο ένας για τον άλλο και σύμφωνα με την φύση των συναισθημάτων τους. (10) Έτσι αυτοί που αλληλοαγαπιούνται για ωφέλεια, που μπορούν να κερδίσουν από τη φιλία τους, δεν αγαπιούνται για τον εαυτό τους, αλλά επειδή ελπίζουν ν' απολαύσουν κάποιο αγαθό ο ένας από τον άλλο. Το ίδιο ισχύει και για εκείνους που αγαπούν αυτούς που τους προκαλούν ευχαρίστηση. Γιατί αυτοί δεν αγαπούν τους πνευματώδεις σαν τέτοιους αλλά επειδή βρίσκουν ευχαρίστηση κοντά τους. Όσοι αγαπούν από συμφέρον, αγαπούν για χάρη του δικού τους εαυτού. (15) Αυτοί που αγαπούν για ευχαρίστησή τους, αγαπούν για εκείνο που είναι γι' αυτούς ευχάριστο. Για να μιλήσουμε σύντομα δεν αγαπούν τον φίλο τους, επειδή είναι φίλος τους, αλλά σύμφωνα με το μέτρο, που ανάλογα τους είναι χρήσιμος σ' αυτούς. Τέτοιες φιλίες είναι τυχαίες, γιατί σύμφωνα μ' αυτές, εκείνοι που αγαπιούνται δεν αγαπιούνται για εκείνο που είναι αυτοί οι ίδιοι, αλλά εφόσον άλλοι προσφέρουν κάποιο αγαθό, κι οι άλλοι κάποια ευχαρίστηση. Οι τέτοιας λογής φιλίες διαλύονται εύκολα, (20) αφού τα πρόσωπα που αγαπιούνται δεν είναι πια τα ίδια. Γιατί, όταν δεν είναι πια χρήσιμα ή ευχάριστα παύουν ν' αγαπιούνται. Εκτός απ' αυτό, και το ίδιο το χρήσιμο μεταβάλλεται, είναι δηλαδή κάθε φορά άλλο. Ώστε, όταν εξαφανίζεται ο λόγος που συγκρατεί τον φιλικό δεσμό, εξαφανίζεται μαζί του κι η φιλία, γιατί καθορίζεται η φιλία από αυτόν το λόγο μονάχα. Τέτοιας λογής φιλία συναντούμε περισσότερο στους γέρους (25) (επειδή σ' αυτήν την ηλικία επιζητείται το ευχάριστο λιγότερο από το ωφέλιμο). Ακόμη την συναντούμε στους ώριμους ανθρώπους και στους νέους εκείνους που επιδιώκουν το συμφέρον τους. Οι τέτοιοι δεν επιδιώκουν να ζουν μαζί, και κάποιοι μάλιστα δεν είναι ευχάριστοι ο ένας στον άλλο, ούτε χρειάζονται φιλικές σχέσεις, αφού δεν προσπορίζονται απ' αυτούς ωφέλεια και είναι τόσο ευχάριστοι μεταξύ τους, (30) όσο τους κάμνουν να ελπίζουν ότι μπορούν ν' απαιτήσουν κάποιο αγαθό οι πρώτοι από τους δεύτερους. Στο είδος αυτό της φιλίας ανήκει κι η φιλοξενία. Η φιλία των νέων φαίνεται να βασίζεται στην ηδονή, αφού η ζωή τους εξουσιάζεται από το πάθος που ζουν για την απόλαυση και το παρόν. Αλλά όταν περνά η ηλικία, κι αυτές οι απολαύσεις μεταβάλλονται. (35) Γι' αυτό και οι φιλίες των νέων πραγματοποιούνται και διαλύονται γρήγορα, γιατί, όταν μεταβάλλονται οι ορέξεις, μεταβάλλεται μαζί κι η φιλία τους. [1156b] Γρήγορα οι νεανικές τέρψεις μεταβάλλονται. Άλλωστε οι νέοι είναι πολύ επιρρεπείς στον έρωτα, αφού αυτό το συναίσθημα το εξουσιάζει το πάθος κι η ηδονή. Γι' αυτό ερωτεύονται και παύουν να ερωτεύονται γρήγορα και κατά το διάστημα μιας μονάχα ημέρας πολλές φορές ερωτεύονται και ξαναερωτεύονται. Και εφόσον ο έρωτας συνεχίζεται, ποθούν να βρίσκονται με το πρόσωπο που αγαπούν και να ζουν μαζί του, (5) γιατί η διάθεση αυτή ανταποκρίνεται με το είδος της φιλίας που συναισθάνονται.
Τέλεια είναι η φιλία των αγαθών και ως προς την αρετή όμοιων ανθρώπων, γιατί αυτοί επιθυμούν τα αγαθά οι μεν για τους δε, εφόσον είναι αγαθοί και αυτοί καθ' εαυτούς τέτοιοι. Φίλοι στην κυριολεκτική σημασία της λέξεως είναι όσοι επιθυμούν το αγαθό για τους φίλους των (10) (γιατί τους διαπνέει το συναίσθημα της φιλίας αυτό καθ' εαυτό και όχι ανάλογα με τα γεγονότα). Γι' αυτό διατηρείται ανάμεσά τους η φιλία, εφ' όσον είναι αγαθοί και η αρετή τους είναι μόνιμη.
Στις τέτοιες φιλικές σχέσεις ο καθένας από τους δυο φίλους είναι αγαθός και αυτός καθ' εαυτόν και για το φίλο του. Γιατί οι ενάρετοι είναι απόλυτα αγαθοί και χρήσιμοι ο ένας για τον άλλο, και ομοίως και ευχάριστοι, (15) αφού οι ηθικοί άνθρωποι αξίζουν να αρέσουν απολύτως και να είναι και μεταξύ τους ευχάριστοι. Γιατί ο καθένας απ' αυτούς βρίσκει απόλαυση στις πράξεις του ή σε συγγενικές πράξεις, και οι πράξεις των ενάρετων ανθρώπων είναι οι ίδιες ή όμοιες μεταξύ τους. Η τέτοια φιλία είναι δικαιολογημένη και σταθερή, επειδή συγκεντρώνει όσα πρέπει να υπάρχουν ανάμεσα στους φίλους. Γιατί κάθε φιλία στηρίζεται σε κάποιο αγαθό ή σε κάποιαν απόλαυση, (20) είτε απόλυτα είτε σχετικά με το αγαπημένο πρόσωπο και προϋποθέτει και κάποιαν ομοιότητα. Λοιπόν, σ' αυτήν την φιλία υπεισέρχονται όλα τα στοιχεία, για τα οποία μιλήσαμε, αυτά καθ' εαυτά (οι τέτοιοι φίλοι είναι όμοιοι σ' αυτό το σημείο, καθώς ακριβώς και στα υπόλοιπα) ―κι ας προσθέσουμε και το ότι το απόλυτα αγαθό είναι και το απόλυτα ευχάριστο.
Αυτά είναι αξιαγάπητα παραπάνω από κάθε άλλο. Έτσι και η φιλία και η αγάπη πρέπει να βασίζονται σ' αυτά. (25) Φυσικά οι τέτοιες φιλίες είναι σπάνιες, γιατί οι τέτοιας λογής άνθρωποι είναι λίγοι. Εξ άλλου για την σύναψη τέτοιων φιλικών δεσμών χρειάζεται πολύς καιρός και συνήθεια συμβίωσης, γιατί, σύμφωνα με την παροιμία, είναι αδύνατο να γνωρισθούν μεταξύ των οι άνθρωποι, πριν να φάνε μαζί, όπως λένε, πολύ αλάτι, ούτε είναι δυνατό να γλεντάνε και να συνάπτουν φιλικές σχέσεις, πριν να φανεί ο ένας ευχάριστος στον άλλο και κερδίσει τη συμπάθειά του. (30) Όσοι προθυμοποιούνται να συνάπτουν γρήγορα φιλικές σχέσεις, θέλουν να είναι φίλοι, αλλά δεν είναι τέτοιοι πραγματικά παρά μονάχα αν είναι συγχρόνως ο ένας για τον άλλο αξιαγάπητοι και το ξεύρουν. Γιατί μονάχα η θέληση για την φιλία γεννιέται γρήγορα, αλλά όχι η φιλία.
Τέτοια είναι η αληθινή φιλία και σχετικά με τη διάρκεια και σχετικά με τα άλλα, και σύμφωνα μ' αυτήν τη φιλία ο ένας δίνει στον άλλο, (35) ως προς όλα τα αυτά και τα όμοια, όπως πρέπει να γίνεται μεταξύ φίλων. [1157a] Η φιλία η βασιζόμενη πάνω στην ευχαρίστηση είναι όμοια μ' εκείνην που αναφέραμε (γιατί και οι ενάρετοι είναι ευχάριστοι μεταξύ τους). Το ίδιο ισχύει και για τη φιλία που αποβλέπει στο χρήσιμο (αφού και οι ενάρετοι είναι χρήσιμοι ο ένας στον άλλο). Αλλά η φιλία είναι σταθερή κι ανάμεσα στους ανθρώπους εκείνους, που οι φιλικοί δεσμοί τους στηρίζονται στην ευχαρίστηση ή το συμφέρον, κι αυτό εφόσον ο ένας δίνει στον άλλο το ίδιο πράγμα, λ.χ. απόλαυση. (5) Η απόλαυση όμως αυτή πρέπει να είναι της ίδιας φύσης, καθώς συμβαίνει ανάμεσα στους πνευματικούς κι ευφυολόγους ανθρώπους και όχι μεταξύ ερωμένου και εραστή. Γιατί αυτοί δεν βρίσκουν στα ίδια πράγματα απόλαυση, αλλά ο ένας όταν βλέπει τον ερωμένο του, κι ο άλλος για τις περιποιήσεις του εραστή. Αλλά όταν περάσει η γοητεία της νιότης περνά και η φιλία (γιατί το πρόσωπο του ερωμένου δεν θέλει πια τον εραστή, κι αυτός παύει να περιποιείται τον ερωμένο). (10) Πολλές φορές πάλι διατηρείται η φιλία τους σε περίπτωση που η μακροχρόνια αναστροφή επιφέρει εναρμόνιση των χαρακτήρων τους γιατί μοιάζουν σιγά–σιγά οι συνήθειές τους. Εκείνοι που δεν ανταλλάσσουν στις ερωτικές τους σχέσεις ηδονή αντί ηδονής, αλλά ωφέλεια αντί ωφέλειας, είναι λιγότερο φίλοι και διατηρούν λιγότερο καιρό τη φιλία τους. Εκείνοι που για τη χρησιμότητα είναι φίλοι παύουν να είναι, μόλις πάψει να υφίσταται η αμοιβαιότητα του συμφέροντος (15) επειδή δεν είναι φίλοι ο ένας του άλλου, αλλά φίλοι εκείνου που τους παρέχει ωφέλεια.
Επομένως, για χάρη της ηδονής και του συμφέροντος είναι ενδεχόμενο να είναι φίλοι κακοί με ενάρετους ή ενάρετοι με ανήθικους ή με ανθρώπους που δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο και είναι φανερό, ότι μονάχα οι ενάρετοι άνθρωποι αγαπιούνται για τη δική τους ηθική υπόσταση, γιατί οι κακοί δεν βρίσκουν απόλαυση να συναναστρέφονται ο ένας τον άλλο, εκτός αν σπρώχνονται σ' αυτό από το συμφέρον. (20) Και μονάχα η φιλία των εναρέτων είναι αδιάβλητη. Γιατί δεν πιστεύει εύκολα κανείς (τις συκοφαντίες) εναντίον ενός ανθρώπου, που δοκιμάστηκε πολύν καιρό απ' αυτούς. Στην τέτοια φιλία κυριαρχεί κι η πίστη κι η βεβαιότητα ότι ο φίλος δεν θ' αδικήσει τον φίλο του και κάθε τι που απαιτεί η αληθινή φιλία. Αντίθετα, στ' άλλα της φιλίας τίποτε δεν εμποδίζει να γίνονται τέτοια.
(25) Επειδή οι άνθρωποι ονομάζουν φίλους κι αυτούς με τους οποίους συνδέονται με αμοιβαία ωφέλεια, όπως ακριβώς οι πόλεις (γιατί οι συμμαχίες συνάπτονται φανερά από συμφέρον) όπως κι εκείνους που αγαπιούνται για την απόλαυση, όπως κάμνουν τα παιδιά, ίσως θα πρέπει να ονομάσουμε κι εμείς φίλους τους τέτοιους ανθρώπους. (30) Αντίθετα θα παρουσιάσουμε πολλά είδη φιλίας, και πρώτα και κυρίως την φιλία που υπάρχει ανάμεσα σ' ενάρετους ανθρώπους, εφόσον είναι ενάρετοι, και τα υπόλοιπα είδη της φιλίας, εφόσον είναι όμοια μ' αυτή, γιατί είναι κανείς φίλος, εφόσον πρόκειται για απόκτηση κάποιου αγαθού ή όμοιου μ' αυτό, αφού και το ηδονικό είναι κι αυτό αγαθό για όσους αγαπούν τα ηδονικά πράγματα. Όμως αυτές οι δυο φιλίες δεν συνδυάζονται, ούτε συνάπτουν τα ίδια πρόσωπα φιλικούς δεσμούς για χάρη συμφέροντος κι απολαύσεως συγχρόνως, (35) αφού κάθε τι που συνδέεται γρήγορα, δεν παρουσιάζεται συχνά συνδυασμένο.
[1157b] Επειδή η φιλία χωρίζεται σ' αυτά τα είδη, οι χυδαίοι θα είναι φίλοι για χάρη της απόλαυσης και του συμφέροντος, επειδή είναι, σχετικά με την επιδίωξη αυτών των πραγμάτων όμοιοι, κι οι ενάρετοι για χάρη αυτής της ίδιας της φιλίας, αφού αγαπιούνται σαν άνθρωποι αγαθοί. Ώστε οι αγαθοί είναι φίλοι με την κυριολεκτική σημασία της λέξεως, ενώ οι άλλοι είναι μόνο κατά τύχη και ανάλογα με τους πρώτους.
(5) Κι όπως, σχετικά με την αρετή, οι πρώτοι ονομάζονται ενάρετοι καθ' έξιν, και οι άλλοι κατά ενέργεια, έτσι συμβαίνει όσον αφορά τη φιλία. Γιατί όσοι συζούν απολαμβάνει ο ένας τον άλλον και δίνουν αγαθά μεταξύ τους, ενώ εκείνοι που κοιμούνται ή ζουν χωρισμένοι σε διαφορετικά μέρη ο καθένας δεν δείχνουν με πράξεις την φιλία τους, όμως είναι διατεθειμένοι να ενεργούν φιλικά. (10) Γιατί ο τοπικός χωρισμός δεν διαλύει ολοκληρωτικά τη φιλία, αλλά μονάχα τις εκδηλώσεις της. Αν είναι όμως μακροχρόνιος, ξεχνιέται, όπως φαίνεται, και η φιλία. Απ' εδώ προήλθε κι η παροιμία:
«Πολλές φιλίες χάλασε ο χωρισμός των φίλων».
Ακόμη φαίνεται, ότι ούτε οι γέροι ούτε οι στριφνοί άνθρωποι είναι προσιτοί στη φιλία, (15) γιατί η απόλαυση που προσφέρουν είναι περιορισμένη, και κανείς δεν μπορεί να συναναστρέφεται πολύν καιρό θλιβερούς ή όχι ευχάριστους ανθρώπους. Γιατί η φύση φαίνεται ότι αποφεύγει πάρα πολύ το θλιβερό και κυνηγά το ευχάριστο, κι όσοι διάκεινται φιλικά μεταξύ τους, αλλά δεν συζούν, μοιάζουν περισσότερο με ανθρώπους που παρέχουν την εύνοιά τους παρά με φίλους. Γιατί τίποτε δεν χαρακτηρίζει τη φιλία περισσότερο παρά το να συζεί κάποιος με τους φίλους του. (20) Επειδή αν οι φτωχοί έχουν ανάγκη από βοήθεια, κι οι ίδιοι ακόμη οι ευνοούμενοι από την τύχη επιθυμούν τη συμβίωση, γιατί πολύ λίγο τους συμφέρει να ζουν σε απομόνωση. Όμως η συμβίωση είναι δυνατή μονάχα ανάμεσα σε πρόσωπα, που είναι μεταξύ τους ευχάριστα και βρίσκουν στα ίδια πράγματα ψυχαγωγία, όπως αποδείχνει αυτό η ανάμεσα «εταίρων» φιλία.
(25) Η πιο τέλεια φιλία είναι η φιλία ανάμεσα σε ηθικούς ανθρώπους όπως ήδη είπαμε πολλές φορές, γιατί φαίνεται ότι το αξιαγάπητο και περιπόθητο θεωρείται σαν απόλυτα αγαθό ή ευχάριστο, αλλά το άτομο νομίζει σαν τέτοιο ό,τι είναι ευχάριστο σ' αυτό, κι ο ενάρετος είναι τέτοιος για τον ενάρετο και για τους δυο λόγους.
Η αγάπη (φίλησις) μοιάζει μ' ένα αισθησιακό συναίσθημα, η φιλία με μια έξη. Γιατί η αγάπη απευθύνεται και σε άψυχα αντικείμενα, (30) ενώ η αμοιβαία αγάπη(αντιφίλησις) που προϋποθέτει ελεύθερη εκλογή προέρχεται από μια έξη. Εκτός απ' αυτά, επιθυμεί κάποιος τα αγαθά για τον αγαπημένο για χάρη του ίδιου, παρακινημένος σ' αυτό όχι από αισθησιακό συναίσθημα, αλλά από έξη. Εκείνος που αγαπά τον φίλο του μ' αυτό τον τρόπο, αγαπά επίσης οτιδήποτε είναι γι' αυτόν αγαθό, (35) σε τρόπο ώστε αγαπούν κι οι δυο το δικό τους αγαθό και ανταποδίδουν τα ίσα με καλή θέληση και χαρά. Γιατί η φιλία, όπως λένε, είναι ισότητα, [1158a] κι αυτό ισχύει πάρα πολύ για τους φιλικούς δεσμούς ανάμεσα στους ενάρετους ανθρώπους.

greek-language.gr

Ο άρχοντας του ρινγκ...

Ο άρχοντας του ρινγκ


ΔΕΙΤΕ: Γερό ζέσταμα πριν το... σφυροκόπημα