Κυριακή, 6 Μαρτίου 2011

Ο κόμης Μοντεστό και ο Μίκα που ξεχάσαμε

Το καλοκαίρι που πέρασε ο Ολυμπιακός για να φέρει πολλούς, αποχαιρέτησε πολλούς. Άλλους νωρίς (πριν την διοικητική αλλαγή), άλλους αργότερα. Και φυσικά αυτοί οι αποχαιρετισμοί ήταν σε… κατηγορίες.
Συναισθηματικά για την ομάδα το πιο δύσκολο ήταν το "αντίο" σε Πάντο και Στολτίδη. Έκανε μια προσπάθεια ο Μαρινάκης να τους κρατήσει βέβαια τιμής-ένεκεν, αλλά και οι δύο το είχαν πάρει απόφαση. Δεν τους πήγε άσχημα. Άλλωστε μάλλον το πλήρωμα του χρόνου είχε φτάσει. Ο Ιέρο κάνει μια χαρά σεζόν στην Κέρκυρα, και ο "Ριπάντο" δεύτερη καριέρα στον ΠΑΣ ως ο καλύτερος στόπερ της Football league.




Αγωνιστικά τη μεγάλη ζημιά ο Ολυμπιακός την έπαθε στα στόπερ από το "φεύγα" του Ιούνη. Ο Κυριάκος Παπαδόπουλος για το αύριο και ο "Μίκα" Ζεβλάκοφ για το σήμερα που "έκαιγε". Που ζεματούσε. Αν ο Πολωνός έμενε οι ερυθρόλευκοι θα είχαν μια πολύ καλή αφετηρία στη νέα προσπάθειά τους. Θα είχαν κρατήσει όλη την άμυνά τους. Το καλό τους χαρτί της περασμένης σεζόν. Έφυγε, όμως, ο Ζεβλάκοφ και η απώλεια ήταν μεγάλη. Δύο κάθετες πλευρές (Αβ. Παπαδόπουλος, Μέλμπεργκ) αναζητούσαν πλέον την… υποτείνουσα για το ορθογώνιο τρίγωνο των στόπερ. Τον παίκτη-ρολίστα που εκ των πραγμάτων θα έπαιρνε καμία εικοσαριά συμμετοχές ως "συμπληρωματικός". Τον πέμπτο αμυντικό της… τετράδας. Εκείνον που θα χάριζε στην γραμμή ισορροπία και εναλλακτικές σοβαρές όταν χρειάζονταν ανακάτεμα της τράπουλας.

Προσωπικά δεν πίστευα ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να βρει καλύτερο παίκτη από τον Ζεβλάκοφ έστω και αν ο Πολωνός βάδιζε στα 35 του χρόνια. Τόσο αξιόπιστο και τόσο ικανό να προσφέρει λύσεις παντού. Τον βρήκε όμως. Και το… εξοργιστικό της υπόθεσης είναι ότι ο "αντικαταστάτης" που ήρθε ως τρίτος στόπερ και που είχε εκ προοιμίου την ικανότητα να παίξει και στις δύο πτέρυγες της άμυνας δεν έβγαλε "μάτια" σε καμία από αυτές τις θέσεις. Διέπρεψε ως κεντρικός χαφ. Ως κόφτης…

Ο Value For Money Φρανσουά Μοντεστό. H πρώτη μεταγραφή της εποχής Μαρινάκη στον Ολυμπιακό. Ήρθε ελεύθερος, στα 32 του χρόνια με ένα συγκλονιστικό βιογραφικό (δέκα χρόνια σερί βασικός σε Κάλιαρι και Μονακό). Χρειάστηκε λίγο χρόνο για να πάρει μπρος και από τον Δεκέμβρη και έπειτα είναι πιθανότατα το "κλειδί του τίτλου" για τους Πειραιώτες. Ο Βαλβέρδε τον τοποθέτησε πλάι στον εγκέφαλο Ιμπαγάσα όταν Ντουντού και Ουρτάδο έφυγαν με πολύμηνους τραυματισμούς. Και ο Κορσικανός όχι μόνο ανταποκρίθηκε αλλά και σε ματς σαν το σημερινό μπορεί να καμαρώνει για τον τίτλο του κορυφαίου. Δεν είναι το γκολ (47') που άνοιξε το… χορό. Ούτε καν η ασίστ αλά… Ιμπαγάσα στον Μιραλάς για το 3-0 (65'). Είναι το πόσο καλά αντιλαμβάνεται πλέον τον ρόλο του.

Υπάρχει μια πολύ χαρακτηριστική φάση στο ματς. Στο 62' αν δεν κάνω λάθος. Ο Εργοτέλης βγάζει μια άμυνα μετά κόπων και βασάνων, ο Πάντελιτς βγαίνει αριστερά να πρεσάρει τον μπακ, εκείνος επιστρέφει την μπάλα στον στόπερ. Και προτού το καταλάβει κανείς ο Μοντέστο είναι εκεί. Στο πέναλτι. Πίεση, ο αμυντικός υποχρεώνεται σε λάθος και επί της ουσίας προσφέρει τα… δίχτυα στον Ρόμενταλ. Ο Δανός δεν το έβαλε αλλά αυτό λίγη σημασία έχει. Λίγα λεπτά αργότερα (78') ο Βαλβέρδε αλλάζει τον Αβραάμ με τον Ουρτάδο. Και ο Μοντεστό γίνεται στόπερ. Ο Ουρτάδο θα μπορούσε να περάσει αντί του Μέλμπεργκ, του Μανιάτη, του Χόλεμπας. Όποιος και αν αποχωρούσε λύση εκ των έσω υπήρχε. Ο Μοντεστό. Ο πιο σημαντικός κρίκος στην "ανασταλτική αλυσίδα" της ομάδας στη φετινή σεζόν…

redplanet

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε εδώ τη γνώμη σας...